Twee Violen en een Bas: `De Streken van Rembrandt,'

Door Bianca Tangande

"Een 3 D schilderij van Rembrandt.

Een theaterconcert door strijktrio Twee Violen en een Bas.

Violiste Niki Janssen, violist Jos Koning en bassist Willem Raadsveld.
Musicerend gezelschap van drie personen. Theater en muziek in de 17e eeuwse stijl van twee mannen en een vrouw in de Waag te Leiden.

- Je in de tijd wanen van Rembrandt.

Met oren, ogen en gevoel heb ik gekeken en geluisterd naar het spel van de drie muzikanten.
De geur ontbrak nog, die het geheel compleet zou maken; je te wanen in de tijd van Rembrandt. Het wachten achter de tafeltjes met drankje in de overdekte galerij met het overkapte gewelf werd beloond. Het leek wel een orkest dat vanachter naar voren liep en een hele stoet mensen achter zich aan liet lopen. Maar daarvoor in de plaats bleven de bezoekers zitten en volgden zij met hun ogen de in kostuums gehulde muzikanten de driestemmige melodie tot op het podium. Prachtig vond ik het, de bas op de voet meegetild alsof het een verlengstuk van zijn been was. Goh ze zingen ook nog! Ik had ze laatst gezien in het rijksmuseum van Amsterdam en was toen al gefascineerd door wat ik hoorde en hoe zij zich presenteerden. Aanwezig door hun deskundigheid, maar toch op de achtergrond. Maar nu werd er luidkeels gezongen, gespeeld en een theater opgevoerd dat je zichtbaar bracht naar het onderwerp waarover ze musiceerden.

Rembrandt werd geillustreerd niet alleen door het benoemen van zijn tijdgenoten, maar ook door de getoonde tekeningen die Rembrandt gemaakt heeft in die tijd. Wanneer de violiste de tekening op de schildersezel zet, staat de tijd even stil en zie je het verstilde beeld van de schilder Terborch, naar ik meen een tijdgenoot “ zodra de vrouw haar ogen neerslaat om de bladzijde om te slaan, begerige blikken werpen zich op de armbeweging van de nietsvermoedende vrouw.” Het getuigt van een soberheid die een droogheid vertoont en je even van het toneel spel van de heren en de melodieen doet afdwalen. De passie van de bas met zijn hemelse blik en het oogcontact tussen de violisten is een lust voor het oog en laat je nog meer in de tijd meevoeren. Helaas kon ik maar blijven tot de pauze want anders zou ik mijn trein niet halen. Maar wat heb ik genoten, ze spelen niet alleen, ze vertellen een verhaal, zingen samen in koor en acteren in kledij uit de tijd waarover ze spelen. Voor mij is het ‘totaal theater’ op een professionele manier gebracht, waarmee ze de bezoekers tracteren op totale amusement. Het goed verzorgde programmaboekje licht je ruimschoots in en geeft je genoeg educatieve informatie over wat je hoort, ziet en moet weten om de muziek te kunnen plaatsen. "

Beoordeling op schaal 1-10: 8.

Bianca Tangande uit 's-Hertogenbosch is beeldend kunstenares. Zie ook haar site: www.biancatangande.com/

Door Bianca Tangande

"Een 3 D schilderij van Rembrandt.

Een theaterconcert door strijktrio Twee Violen en een Bas.

Violiste Niki Janssen, violist Jos Koning en bassist Willem Raadsveld.
Musicerend gezelschap van drie personen. Theater en muziek in de 17e eeuwse stijl van twee mannen en een vrouw in de Waag te Leiden.

- Je in de tijd wanen van Rembrandt.

Met oren, ogen en gevoel heb ik gekeken en geluisterd naar het spel van de drie muzikanten.
De geur ontbrak nog, die het geheel compleet zou maken; je te wanen in de tijd van Rembrandt. Het wachten achter de tafeltjes met drankje in de overdekte galerij met het overkapte gewelf werd beloond. Het leek wel een orkest dat vanachter naar voren liep en een hele stoet mensen achter zich aan liet lopen. Maar daarvoor in de plaats bleven de bezoekers zitten en volgden zij met hun ogen de in kostuums gehulde muzikanten de driestemmige melodie tot op het podium. Prachtig vond ik het, de bas op de voet meegetild alsof het een verlengstuk van zijn been was. Goh ze zingen ook nog! Ik had ze laatst gezien in het rijksmuseum van Amsterdam en was toen al gefascineerd door wat ik hoorde en hoe zij zich presenteerden. Aanwezig door hun deskundigheid, maar toch op de achtergrond. Maar nu werd er luidkeels gezongen, gespeeld en een theater opgevoerd dat je zichtbaar bracht naar het onderwerp waarover ze musiceerden.

Rembrandt werd geillustreerd niet alleen door het benoemen van zijn tijdgenoten, maar ook door de getoonde tekeningen die Rembrandt gemaakt heeft in die tijd. Wanneer de violiste de tekening op de schildersezel zet, staat de tijd even stil en zie je het verstilde beeld van de schilder Terborch, naar ik meen een tijdgenoot “ zodra de vrouw haar ogen neerslaat om de bladzijde om te slaan, begerige blikken werpen zich op de armbeweging van de nietsvermoedende vrouw.” Het getuigt van een soberheid die een droogheid vertoont en je even van het toneel spel van de heren en de melodieen doet afdwalen. De passie van de bas met zijn hemelse blik en het oogcontact tussen de violisten is een lust voor het oog en laat je nog meer in de tijd meevoeren. Helaas kon ik maar blijven tot de pauze want anders zou ik mijn trein niet halen. Maar wat heb ik genoten, ze spelen niet alleen, ze vertellen een verhaal, zingen samen in koor en acteren in kledij uit de tijd waarover ze spelen. Voor mij is het ‘totaal theater’ op een professionele manier gebracht, waarmee ze de bezoekers tracteren op totale amusement. Het goed verzorgde programmaboekje licht je ruimschoots in en geeft je genoeg educatieve informatie over wat je hoort, ziet en moet weten om de muziek te kunnen plaatsen. "

Beoordeling op schaal 1-10: 8.

Bianca Tangande uit 's-Hertogenbosch is beeldend kunstenares. Zie ook haar site: www.biancatangande.com/

Door Bianca Tangande

"Een 3 D schilderij van Rembrandt.

Een theaterconcert door strijktrio Twee Violen en een Bas.

Violiste Niki Janssen, violist Jos Koning en bassist Willem Raadsveld.
Musicerend gezelschap van drie personen. Theater en muziek in de 17e eeuwse stijl van twee mannen en een vrouw in de Waag te Leiden.

- Je in de tijd wanen van Rembrandt.

Met oren, ogen en gevoel heb ik gekeken en geluisterd naar het spel van de drie muzikanten.
De geur ontbrak nog, die het geheel compleet zou maken; je te wanen in de tijd van Rembrandt. Het wachten achter de tafeltjes met drankje in de overdekte galerij met het overkapte gewelf werd beloond. Het leek wel een orkest dat vanachter naar voren liep en een hele stoet mensen achter zich aan liet lopen. Maar daarvoor in de plaats bleven de bezoekers zitten en volgden zij met hun ogen de in kostuums gehulde muzikanten de driestemmige melodie tot op het podium. Prachtig vond ik het, de bas op de voet meegetild alsof het een verlengstuk van zijn been was. Goh ze zingen ook nog! Ik had ze laatst gezien in het rijksmuseum van Amsterdam en was toen al gefascineerd door wat ik hoorde en hoe zij zich presenteerden. Aanwezig door hun deskundigheid, maar toch op de achtergrond. Maar nu werd er luidkeels gezongen, gespeeld en een theater opgevoerd dat je zichtbaar bracht naar het onderwerp waarover ze musiceerden.

Rembrandt werd geillustreerd niet alleen door het benoemen van zijn tijdgenoten, maar ook door de getoonde tekeningen die Rembrandt gemaakt heeft in die tijd. Wanneer de violiste de tekening op de schildersezel zet, staat de tijd even stil en zie je het verstilde beeld van de schilder Terborch, naar ik meen een tijdgenoot “ zodra de vrouw haar ogen neerslaat om de bladzijde om te slaan, begerige blikken werpen zich op de armbeweging van de nietsvermoedende vrouw.” Het getuigt van een soberheid die een droogheid vertoont en je even van het toneel spel van de heren en de melodieen doet afdwalen. De passie van de bas met zijn hemelse blik en het oogcontact tussen de violisten is een lust voor het oog en laat je nog meer in de tijd meevoeren. Helaas kon ik maar blijven tot de pauze want anders zou ik mijn trein niet halen. Maar wat heb ik genoten, ze spelen niet alleen, ze vertellen een verhaal, zingen samen in koor en acteren in kledij uit de tijd waarover ze spelen. Voor mij is het ‘totaal theater’ op een professionele manier gebracht, waarmee ze de bezoekers tracteren op totale amusement. Het goed verzorgde programmaboekje licht je ruimschoots in en geeft je genoeg educatieve informatie over wat je hoort, ziet en moet weten om de muziek te kunnen plaatsen. "

Beoordeling op schaal 1-10: 8.

Bianca Tangande uit 's-Hertogenbosch is beeldend kunstenares. Zie ook haar site: www.biancatangande.com/

Door Bianca Tangande

"Een 3 D schilderij van Rembrandt.

Een theaterconcert door strijktrio Twee Violen en een Bas.

Violiste Niki Janssen, violist Jos Koning en bassist Willem Raadsveld.
Musicerend gezelschap van drie personen. Theater en muziek in de 17e eeuwse stijl van twee mannen en een vrouw in de Waag te Leiden.

- Je in de tijd wanen van Rembrandt.

Met oren, ogen en gevoel heb ik gekeken en geluisterd naar het spel van de drie muzikanten.
De geur ontbrak nog, die het geheel compleet zou maken; je te wanen in de tijd van Rembrandt. Het wachten achter de tafeltjes met drankje in de overdekte galerij met het overkapte gewelf werd beloond. Het leek wel een orkest dat vanachter naar voren liep en een hele stoet mensen achter zich aan liet lopen. Maar daarvoor in de plaats bleven de bezoekers zitten en volgden zij met hun ogen de in kostuums gehulde muzikanten de driestemmige melodie tot op het podium. Prachtig vond ik het, de bas op de voet meegetild alsof het een verlengstuk van zijn been was. Goh ze zingen ook nog! Ik had ze laatst gezien in het rijksmuseum van Amsterdam en was toen al gefascineerd door wat ik hoorde en hoe zij zich presenteerden. Aanwezig door hun deskundigheid, maar toch op de achtergrond. Maar nu werd er luidkeels gezongen, gespeeld en een theater opgevoerd dat je zichtbaar bracht naar het onderwerp waarover ze musiceerden.

Rembrandt werd geillustreerd niet alleen door het benoemen van zijn tijdgenoten, maar ook door de getoonde tekeningen die Rembrandt gemaakt heeft in die tijd. Wanneer de violiste de tekening op de schildersezel zet, staat de tijd even stil en zie je het verstilde beeld van de schilder Terborch, naar ik meen een tijdgenoot “ zodra de vrouw haar ogen neerslaat om de bladzijde om te slaan, begerige blikken werpen zich op de armbeweging van de nietsvermoedende vrouw.” Het getuigt van een soberheid die een droogheid vertoont en je even van het toneel spel van de heren en de melodieen doet afdwalen. De passie van de bas met zijn hemelse blik en het oogcontact tussen de violisten is een lust voor het oog en laat je nog meer in de tijd meevoeren. Helaas kon ik maar blijven tot de pauze want anders zou ik mijn trein niet halen. Maar wat heb ik genoten, ze spelen niet alleen, ze vertellen een verhaal, zingen samen in koor en acteren in kledij uit de tijd waarover ze spelen. Voor mij is het ‘totaal theater’ op een professionele manier gebracht, waarmee ze de bezoekers tracteren op totale amusement. Het goed verzorgde programmaboekje licht je ruimschoots in en geeft je genoeg educatieve informatie over wat je hoort, ziet en moet weten om de muziek te kunnen plaatsen. "

Beoordeling op schaal 1-10: 8.

Bianca Tangande uit 's-Hertogenbosch is beeldend kunstenares. Zie ook haar site: www.biancatangande.com/